Hilo
(czyt. He-low)
[USA/Hawaje, 19°42'N/155°5'W]
Jakże opisać Raj, skoro żaden z naocznych światków nie może nam o tym miejscu nic opowiedzieć. Dla żeglarzy było to miejsce rumem płynące, z piękną słoneczną pogodą i pięknymi kobietami ...
---
Na wachcie więcej już nie ujrzycie chyba mnie,
Kończę ziemską podróż, do Hilo dotrę wnet, tam gdzie...
wyk. Mechanicy Shanty "Sześć błota stup"
muz. Cyril Tawney "Six Feet of Mud"
---
... gdyby poszukać ziemskich odpowiedników, gdzie byśmy szukali, jak nie na Hawajach. Stąd też pewnie wzięło się określenie raju, jako Hilo - miejsca, gdzie każdy żeglarz mógł się udać na swój spoczynek.
Miejsce to na ziemi zostało zasiedlone juz w roku 1100 p.n.e. przez Polinezyjczyków, którzy zamieszkiwali wybrzeża Zatoki Hilo, uprawiali tam ziemie, trudzili się rybołówstwem i handlowali z innymi osadnikami wzdłuż rzeki Wailuku. Pod koniec 1700 roku, za rządów Króla Kamehameha, Hilo było politycznym i socjalnym centrum Hawajów. Tutaj były budowane królewskie armie, które wyruszały na podbój Hawajów. Do roku 1791 rdzenni mieszkańcy dotarli aż do wybrzeży USA i Chin.
W wyniku tak wielkiej ekspansji życie tubylców szybko uległo zmianie pod wspływem czynników ze świata zewnętrznego, poczynając od sprowadzenia roślin i zwierząt pochodzących z poza wysp, kończąc na wyrobach metalurgicznych. Jeszcze większy wpływ na życie ludności wywołało przybycie do Hilo misjonarzy, którzy na wyspy sprowadzili Purytanizm, Zachodnia Edukację oraz Chrześcijaństwo. Do roku 1900 Hilo stało się ważnym miejscem dla podróżników, wielorybników oraz tych, których zaciekawiły wulkany.
[USA/Hawaje, 19°42'N/155°5'W]
Jakże opisać Raj, skoro żaden z naocznych światków nie może nam o tym miejscu nic opowiedzieć. Dla żeglarzy było to miejsce rumem płynące, z piękną słoneczną pogodą i pięknymi kobietami ...
---
Na wachcie więcej już nie ujrzycie chyba mnie,
Kończę ziemską podróż, do Hilo dotrę wnet, tam gdzie...
wyk. Mechanicy Shanty "Sześć błota stup"
muz. Cyril Tawney "Six Feet of Mud"
---
... gdyby poszukać ziemskich odpowiedników, gdzie byśmy szukali, jak nie na Hawajach. Stąd też pewnie wzięło się określenie raju, jako Hilo - miejsca, gdzie każdy żeglarz mógł się udać na swój spoczynek.
Miejsce to na ziemi zostało zasiedlone juz w roku 1100 p.n.e. przez Polinezyjczyków, którzy zamieszkiwali wybrzeża Zatoki Hilo, uprawiali tam ziemie, trudzili się rybołówstwem i handlowali z innymi osadnikami wzdłuż rzeki Wailuku. Pod koniec 1700 roku, za rządów Króla Kamehameha, Hilo było politycznym i socjalnym centrum Hawajów. Tutaj były budowane królewskie armie, które wyruszały na podbój Hawajów. Do roku 1791 rdzenni mieszkańcy dotarli aż do wybrzeży USA i Chin.
W wyniku tak wielkiej ekspansji życie tubylców szybko uległo zmianie pod wspływem czynników ze świata zewnętrznego, poczynając od sprowadzenia roślin i zwierząt pochodzących z poza wysp, kończąc na wyrobach metalurgicznych. Jeszcze większy wpływ na życie ludności wywołało przybycie do Hilo misjonarzy, którzy na wyspy sprowadzili Purytanizm, Zachodnia Edukację oraz Chrześcijaństwo. Do roku 1900 Hilo stało się ważnym miejscem dla podróżników, wielorybników oraz tych, których zaciekawiły wulkany.
Hubert Smusz